Translate

Posts tonen met het label room. Alle posts tonen
Posts tonen met het label room. Alle posts tonen

maandag 4 januari 2021

Pasta met Tomaten-Roomsaus

 Pasta met Tomaten-Roomsaus, met of zonder Spekjes. Supersnel en eenvoudig.



Dit is een back to basics pasta. Gewoon even lekker een snel en eenvoudig Pastaatje. Zo eentje die je in 20 minuten maakt en waar je met een beetje mazzel niet eens voor naar de winkel hoeft. Veel voor weinig.

Dit recept is eigenlijk een mix van een 'Farfalle alla Pancetta Affumicata', een 'Penne Rigate alla Vodka' en een 'Spaghetti all'Amatriciana'. Drie Pasta-bereidingen die veel van elkaar weg hebben. Feel free om dit recept aan te passen met wat er in je koelkast ligt of waar je zin in hebt.

Jij bent de Baas.



Recepten zijn tot op zekere hoogte een leidraad. Net zo goed als de inhoud van uw voorraadkast en koelkast. Heeft u geen Spekjes liggen, maar nog wel Ham of Mortadella, ga dan geen Spekjes halen ! Gebruik dat wat u heeft. Check uw koelkast op Créme Fraîche of Ricotta, voordat u naar de winkel gaat voor Slagroom.

Varieer!; blus je gebakken spekjes/tomatenpuree/knoflook met een scheut wodka of een restje wijn, of gebruik de peterselie of oregano die je nog hebt liggen, knip een tak rozemarijn van de plant van je balkon en laat meebubbelen. of koop een mooier stuk spek of gebruik 'nduja, snipper een uitje mee, serveer met rucola, gebruik Pecorino ipv Parmezaan. Een vers pepertje ipv pepervlokken. Kappertjes, Olijven, Ansjovis. Kort geroosterde Pijnboompitjes.

Maak dingen op, voorkom verspilling; weggooien is zonde van alle tijd en moeite die in het zaaien, grootbrengen, slachten, oogsten, fabriceren, verpakken, transporteren, verkopen en kopen is gaan zitten.  




Vega: Gebruik haver-kookroom ipv slagroom, en laat de spekjes weg.


Recept:

Kook de Pasta in ruim gezouten water al dente. Oftewel beetgaar; gaar met nog een bite. Proeven dus. Te gaar is zonde, in Italië maakt u daar geen vrienden mee.
Als uw Pasta op de een of andere manier eerder klaar is dan uw saus, giet 'm dan af en vang een kommetje van het kookwater op. Belangrijk.
Over dat afgieten, zonder al te bijdehand te willen zijn; gebruik een bolzeef, super easy. Afgieten door de pan met de deksel op een kiertje boven de gootsteen op z'n kop houden kan natuurlijk ook, maar ik struggel er altijd mee. 

Roer een scheutje Olijfolie door de Pasta om te voorkomen dat ie aan elkaar gaat plakken.  




Bak ondertussen de Spekjes in een koeken- of hapjespan. Dikke doet dit in een droge pan aangezien de Spekjes (meer dan) voldoende vet in zich hebben. Halverwege het bakken is het wat mij betreft nodig een groot deel van het vet af te gieten. Doe dit in een hittebestendig bakje.
Haal de Basilicumblaadjes van de Steeltjes. Hou de Blaadjes apart en snij de Steeltjes samen met de Knoflook en de Chilivlokken fijn. Doe ze bij de Spekblokjes als u deze voldoende gebakken vindt. Bak een minuutje mee. 
Nu doet u de Tomatenpuree er bij. Bak dit ook een minuutje al omscheppend mee. Nu kunt u de Room toevoegen, roer door totdat u een homogene gladde saus heeft. Als het kookt zet u het vuur lager. Laat dit zo'n 5-10 minuutjes rustig pruttelen, terwijl u 'm proeft en op smaak brengt met zout en peper. Maak 'm smoother met wat van het opgevangen pasta-kookwater. Herhaal dit; hij zal telkens iets indikken, voeg water toe en roer tot u de gewenste dikte te pakken heeft.
Doe de Pasta bij de saus, of andersom afhankelijk van uw pannen, en meng alles goed. Snij de Basilicumblaadjes zoals u dat fijn vindt, strooi er over en dien op. 

Deze Pasta en saus hebben geen kaas nodig, maar rasp er naar smaak Pecorino, Grano Pardano of Parmezaan over.


 


Ingrediënten:

  • 400 gr. Pasta. Neem Penne of Pipe Rigate; een Pasta waar de saus lekker in gaat zitten.
  • beetje Olijfolie
  • 125 gr. Spekjes, -reepjes of -blokjes. Als u er erg van houdt of zin in hebt neemt u 250 gr.
  • 2 tenen Knoflook
  • 6 à 7 steeltjes Basilicum
  • 1 theelepel Chilivlokken
  • een groot blikje Tomatenpuree, 140 gr.
  • 250 ml Slagroom
  • Zout en Peper
  • naar smaak Pecorino of Parmezaan
Scan uw koel- en voorraadkast op vervang- en aanvulmogelijkheden.



vrijdag 14 oktober 2016

Quiche





Een Quiche heet meestal 'Lorraine'; het betreft dan een hartige taart die in ieder geval gevuld is met Spek en Kaas.
Lorraine is frans voor Lotharingen, wat tegenwoordig een regio in het noordoosten van Frankrijk is, met Metz als belangrijkste plaats, maar vroeger een enorm hertogdom. Hier stond dus waarschijnlijk de wieg van de Quiche genaamd Lorraine.

Dikke heeft lange tijd, om onduidelijke redenen, geen Quiches gemaakt. Maar mijn Quiche-loze tijdperk is voorbij, en hoe. Net zoals u wellicht opziet tegen een zelfgemaakte mayonaise, lasagne, risotto, sushi of pesto, had ik dat met Quiche.
Maar aangezien men het meest lijdt onder hetgeen men vreest heb ik de Quiche er inmiddels gelukkig onder gekregen. Verzamel moed, er zijn u velen voor gegaan, en ga fearless aan de slag.




Wat u wellicht helpt om van uw eventuele Quiche-terughoudendheid af te komen is 'kant-en-klaar Quichedeeg', ook wel bekend als 'kant en klaar deeg voor een Hartige Taart'. Dit kunt u tegenwoordig in elke super kopen. Er zit vaak zelfs bakpapier bij dat mooi van pas komt.
Dikke heeft voor zijn eerste Quiche, de bodem zelf gemaakt, wat overigens absoluut geen rocket-science is.

Heeft u de Quiche eenmaal in de vingers, dan gaat er een wereld aan mogelijkheden voor u open. In een Quiche kunt u namelijk van alles kwijt. Letterlijk. De Lorraine is de springplank naar zoveel varianten als u maar kunt bedenken.

De kaas die u gebruikt is natuurlijk mede smaakbepalend. Rauwmelkse boerenkaas of gruyère verschilt nogal met een zakje voorgeraspte vage kaas uit de supermarkt. Bak regelmatig een Quiche en al uw kontjes kaas vinden een bestemming.




Recept Quiche Lorraine:

Verwarm de oven voor op 180C.
Beboter uw bakvorm (laag opstaande gekartelde rand, doorsnee 22 cm). Rol het Quichedeeg iets uit op een bebloemd oppervlak. Rol het deeg losjes op om uw roller, til op en leg het op de vorm. Licht het overhangende deeg iets op en duw de opstaande rand mooi op de bodem en de kartels. Ga met de deegroller over de rand om overtollig deeg af te snijden. Dit hoeft u niet weg te gooien, maar kan in folie worden ingevroren.
Prik nu het deeg met een vork in. Leg er bakpapier op en verzwaar dit met bakgewichtjes, bonen of oude vakantiemunten. U gaat de bodem nu 'blind' bakken, om er voor te zorgen dat u een gare bodem krijgt. Het deeg komt door het gewicht niet omhoog. Schuif in de oven en haal 'm er na 20 minuten uit. Bak nog een kleine 5 minuten zonder het bakpapier en de steunvulling.
Laat enigszins afkoelen.




Bak (ondertussen) het spek goudbruin uit. Laat uitlekken op keukenpapier.
Klop de eieren lekker los. Meng met de kaas, spek en de room. Breng op smaak met peper en matig zout. (de spek is al wat zout)
Nu kan-ie in de oven voor 25 à 30 minuten tot goudbruin. Serveer warm in punten. Lekker met een simpel, goed aangemaakte groene salade (olijfolie citroensap, zout, peper) en wat met de Quiche meegeroosterde trostomaatjes (olijfolie, zout, peper, balsamico).

De Lorraine is een relatief simpele Quiche met naast eieren, room en kaas alleen spek als vulling. Er valt volop te variëren. Bekijk de restjes in je koelkast eens met andere ogen; veel zal probleemloos een plek vinden in een Quiche. Maar sla niet door en beperk jezelf tot 3 à 4 ingrediënten die goed bij elkaar passen. Example:


  • Spek met prei of bosui en peterselie.
  • Zalm met groene asperges en dragon.
  • Ham met witlof en cheddar.
  • Pompoen met ricotta, tijm en pompoenpitten.
  • Tomaten met pesto, mozzarella en parmezaan.
  • Vijgen met geitenkaas en parma (-achtige) ham
  • Tomaat, ansjovis, olijven en tijm.


Sommige ingrediënten, die langer dan 25 minuten nodig hebben om te garen zul je moeten voorgaren De pompoen bijvoorbeeld rooster je eerst in de oven (olijfolie, peper, zout). Let er verder op dat je vulling niet teveel vocht bevat.




Ingrediënten:

1x quichedeeg
4 eieren
250-300 gram spekreepjes, liefst van de slager
2,5 dl room (of crème fraîche)
100-150 gram geraspte kaas
zout
peper
snuf nootmuskaat





maandag 9 februari 2015

Crème Brûlée





Crème Brûlée wil vertaald zoveel zeggen als ‘gebrande Room’, waarbij het Romige dan een Custard-Vla is.
Crème Brûlée is heel makkelijk te maken. Tenminste, laat ik het zo zeggen, het is een eenvoudig toetje. Er zijn slechts 4 ingrediënten voor nodig; Room, Vanille, Eidooier en Suiker. Toch maak je hier een elegant, fluweelzacht nagerechtje mee, waar je veel verschillende soorten maaltijden mee kunt afsluiten. Maar in al zijn eenvoud kan er toch het een en ander misgaan. Vraag maar aan mevrouw Sigi. Er zijn vele misbaksels vooraf gegaan aan de inmiddels perfecte Crème Brûlées van Dikke. Te dik, te dun, te warm, korrelig, te eïig, niet romig genoeg, verbrande suiker, te veel suiker. Er kan van alles misgaan. Maar goed, die fouten heeft Dikke allemaal al gemaakt en zodoende help ik u nu dus regelrecht naar de perfecte Klassieke Crème Brûlée.




Een aantal dingen zijn belangrijk.

  • laat je vooral niet verleiden om een deel Room door Melk te vervangen, zoals je wel eens in recepten ziet,
  • gebruik echte Vanille en geen essence,
  • neem niet te diepe bakjes, 1 tot 1 1/2 cm Room is perfect,
  • laat de Crème's goed afkoelen,
  • maak een zo dun mogelijk suikerlaagje.

Schraap de Vanille-merg uit de Peulen. Doe dit samen met de Vanillepeulen in de Room en verwarm in een pannetje op laag vuur. Laat de Room niet koken. Observeer de Room, roer af en toe rustig door om te voorkomen dat zich een vel op de Room vormt. Niet enthousiast klutsen, je wilt geen bubbels. Op een gegeven moment worden er kleine bubbeltjes zichtbaar langs de rand van de pan. De Room begint te bewegen. Kijk dit nog even aan en haal dan de pan van het vuur. Laat de Vanille-room enigszins afkoelen. Verwarm de oven voor op 150C.


Klop nu de Eidooiers samen met de Suiker tot wit-romig. Ze zullen lichter geel worden naarmate de Suiker meer wordt opgenomen. Zeef de afgekoelde Vanilleroom en schenk er een beetje van bij de Dooiers. Als de Room nog te warm is krijg je nu RoerEi. En dat wil je niet. Meng er nu de rest van de Room door. Doe dit rustig om te voorkomen dat er zich een schuimlaag vormt. Zonder schuim heeft u straks een mooiere Crème. Veel schuim geeft namelijk luchtbellen in de Crème als ze bakken. Mocht je toch veel schuim hebben, lepel dit er dan wat vanaf.

Zet 5 schaaltjes in een schaal of  in een wat diepere ovenslee. Verdeel de Custard over de schaaltjes. Vul de schaal of slede met heet water tot halverwege de schaaltjes. Pas op dat er geen water bij je Crème's komt. Schuif het geheel voorzichtig in de oven en bak ze au-bain-marie gedurende 55 minuten. Op deze manier bak je je Crème's gelijkmatig en voorkom je dat zich een korrelige structuur vormt.




De Crème is voldoende gebakken als het midden nog net niet geheel stevig is, maar de rest van het oppervlak wel. Dat is het streven. En daar kan Dikke geen absolute tijd voor geven. De ene oven is de andere niet. 55 Minuten in de oven van Dikke kunnen er in de jouwe best 50 of 60 zijn. Dus check de Crèmes na 50 minuten. Hou maar eens een schaaltje enigszins scheef; kijk hoe de Crème onder het oppervlak beweegt, dat zegt je iets over de dikte. Je moet een begin van stevigheid waarnemen; de Crème's moeten bij scheefhouden niet uit het bakje dreigen te lopen, glijden of vallen. Als dat wel het geval is, beoordeel dan nogmaals na een paar minuten. Denk nu niet slim te zijn en ze anderhalf in de oven te laten staan, dat resulteert in een compacte pudding waar je niet vrolijk van wordt. Gewoon er even bij blijven. Als je het gewenste resultaat hebt bereikt, zet ze dan tenminste 2 uur in de koelkast. 3 Uur is beter. Een nachtje mag ook.




Nu is het tijd om van de Crème's Crème Brûlée's te maken. Haal ze uit de koelkast. Verdeel een eetlepel fijne Kristalsuiker over de eerste Crème. Beweeg 'm wat heen en weer om de Suiker gelijkmatig te verdelen. Hou 'm nu scheef boven de volgende Crème; al het overtollige Suiker valt nu van de eerste af. Hoe dunner het laagje, hoe beter. Doe dit bij al je Crème's.
Nu moet het suikerlaagje gekarameliseerd worden. Dikke haalt hiervoor z'n keukenbrandertje tevoorschijn. Zo'n fijn stoer huismannen keukenattribuut. Maar het jongste meisje Sigi is me meestal voor, zet 'm in elkaar, ontsteekt 'm en pakt dan vervolgens alle shine aan tafel. Maakt niet uit.

Belangrijk is dat je voldoende afstand bewaart tot de Suiker, zo'n 10 cm. En blijf ‘m bewegen om verbranden van de suiker te voorkomen. De hitte blijft nog wat in de Suiker als je vlam al verplaatst hebt, pas op dus. Easy does it. Brander uit, na 5 seconden is de Suikerlaag mooi hard.
Klaar, tik je door de suikerlaag heen en geniet van de zachte, romige, Vanille-Custard.





Liberté, Égalité, Fraternité, Crème Brûlée! Dit is de Klassieke Crème Brûlée, zoals de Franzosen 'm maken.
In de suikerlaag op een Crème Brûlee zie je wel eens een fleur-de-lis gebrand, een Franse Lelie. Hier komt geen keukenbrander-artiest aan te pas. Er wordt een speciaal ijzer met deze vorm er in tot roodgloeiend verhit en heel kort licht tegen de Suiker aan gedrukt.
Dit staat onder andere symbool voor de maagd Maria, Maar de Franse Lelie was ook terug te vinden op de wapenschilden van de Franse koningen. In Frankrijk was het in de 18-e en begin 19-e eeuw gebruik geweest dieven en prostituees te brandmerken met een fleur-de-lis. En tegenwoordig zie je Franse Lelies bijvoorbeeld in de vlag van Louisiana en in die van Quebec
Dikke, tegenwoordig huisman te Amsterdam, is opgegroeid in Emmeloord, gemeente Noordoostpolder. En jawel, ook in de vlag en in het wapen van deze gemeente is de Franse Lelie aanwezig.




Er zijn kookboeken vol geschreven over de Crème Brulée. Allerlei variaties op de Klassieker zijn bedacht. En daarnaast bestaat natuurlijk de Catalaanse variant, de Crema Catalana. Deze wordt gemaakt door een (deel) Room te vervangen door Melk. Om toch de juiste consistentie te bereiken wordt er Maïzena gebruikt. Traditioneel zit er in een Crema geen Vanille, maar wordt er Citroenschil en Kaneel als smaakgevers met de Room mee verhit.

Bij het variëren vervang je de Vanille. Wat te denken van een scheutje Grand Marnier en Sinaasappelrasp in de Room, of Citroenschil en Lavendel. Go Thai met Citroengras, Gember en Limoenblad. Maak een Mexicaanse Margarita Crème met Triple Sec, Tequilla en Limoensap. Bak verse Vruchten mee of geef ze er bij; Frambozen, Bosbessen, Bramen, Mango. Smelt wat Chocola in de Room. Eventueel met Kahlua. Of Cognac. Appel en Calvados, Champagne en Perzik, er is van alles mogelijk. Met behulp van de Drank kan je ook nog eens spectaculair flamberen.
Ik heb zelfs horen fluisteren dat er Pindakaas-Crème Brûlées worden gemaakt. Brûlée-freaks maken hartige varianten met bijvoorbeeld Geitenkaas. Tijm en Prei. Garnalen en Dragon. Ik weet niet, misschien iets voor u, niet voor Dikke.





voor 5 Crème Brûlée’s:

500 ml room
1 vanillepeul, in de lengte doorgesneden
6 eidooiers
70 gr suiker
en 5 eetlepels suiker

keukenbrander

5 ovenvaste schaaltjes, die van Dikke zijn lage met een doorsnede van 13-14 cm. waar in het midden dan ongeveer 1 tot 1 ½ cm crème in staat.




De DS-Crème Brûlée stond rondom kerst 2017 op 1 op 'Dikke Sigi Cooks' qua aantal views.


Konijn 16
Vijgen 12



maandag 16 juni 2014

Pasta al Limone - Pasta met Citroen





Tsja, van die dingen. Drukte Dikke toch op het verkeerde knopje waardoor een vers blogbericht als sneeuw voor de zon verdween. Pijnlijk, en ik had even hersteltijd nodig om fris en fruitig opnieuw te beginnen.

Eén van de vele kwaliteiten van mevrouw Sigi is het vinden van ontzettend mooie plekjes in Italië. De mooiste by far bevond zich aan de Amalfitaanse kust. Daar keek Dikke vanuit een privé-zwembad neer op het mondaine eiland Capri. In de tuin van ons huis-voor-een-week stonden enkele Citroenbomen met hun vruchten te pronken. Zonde om ongebruikt te laten hangen; samen met de jongste telg van het gezin Sigi heeft Dikke zijn Citroentaart gemaakt. Lekkerder dan toen wordt ie nooit.
Tijdens deze paradijselijke week hebben we, gezeten aan een lange gedekte tafel, in een heuse Citroenboomgaard, de Olijfolie van Guiseppe geproefd. Gezeten in het door het bladerdak gefilterde zonlicht viel het in deze idioot mooie setting niet mee hier een objectief oordeel over te vellen. We hebben 5 liter meegenomen. 




Binnenkort staat de Grote Zomervakantie weer voor de deur van huize Sigi en gaan we weer Italië-waarts. Qua zonnetje ben ik niet snel tevreden, maar momenteel begint het er in "i Paesi Bassi", onze Lage Landen, toch op te lijken. 
Zodra 't wat warmer is, wordt er door de Nederlander flink op los gebarbecued. Door de mannelijke Nederlander wel te verstaan. De BBQ is op de een of andere manier het domein van de man. Volgens een trendwatcher gaan we met z'n allen meer barbecueën omdat het 'oer' is. En 'oer' is in. Hele beesten aan het spit of op z'n minst dan toch grote stukken vlees met bot schijnen ons terug te brengen in onze 'oer'-staat. Back to Basics. Maar dan wel met behulp van allerlei glimmende spulletjes. Ik weet 't niet. Bij Sigi heeft de über-barbecue 'de Big Green Egg' zijn intrede in ieder geval nog niet gedaan. En wordt er tegenwoordig al neergekeken op een weebertje, die van mij heeft geeneens een merk. Zo, bam.




Maar ook al heeft Dikke een aantal barbecue-toppers in zijn arsenaal en vindt ie fikkie stoken leuk, ik barbecue met mate en vandaag niet. Vanavond gaan we voor snel en licht, met Citroen in de hoofdrol. De Citroen is in zijn eentje in staat een gerecht te transformeren tot fris en zomers. Carnivoren opgelet: serveer je biefstuk eens met een Gremolata: een mengsel van Knoflook, Platte Peterselie en Citroenrasp. Ook lekker bij een stukje Vis. check: http://dikkesigi.blogspot.nl/2014/02/vis-met-gremolata.html. 

Sigi houdt niet zo van Vlees op warme dagen; daarom 3 vleesloze (vegetarische) Pasta's met Citroen. Snel, lekker en simpel. Vooraf even een opmerking qua Citroen: dompel Citroenen voor gebruik onder in heet water en borstel dan het waxlaagje er af. Koop anders onbespoten biologische, of pluk ze zelf als je in de gelegenheid bent. Wanneer je ze raspt, doe dit dan dun; het wit direct onder de schil wil je niet. Dit maakt het gerecht namelijk bitter.





Te beginnen met Pasta al Burro e Limone. Met een technische twist. Kook de Pasta in ruim, gezouten Water. Neem 75 ml van dit water, doe dit in een pannetje op laag vuur, het Water moet max 50C zijn. Je moet met je hand de buitenkant van het pannetje nog kunnen aanraken. Als 't te heet is krijg je geen homogene massa, voeg dan een lepel koud water toe. Te koud, dan stolt de Boter. Ga op zeker met een thermometer of au-Bain-Marie. Klop hier nu enthousiast 75 gram koude Roomboter blokje voor blokje door. Er ontstaat een emulsie, 'Beurre Fondu' geheten. Echte Lemon-Lovers vervangen het Water door Citroensap, wat je dan krijgt heet 'Beurre Fondu Citronné'. Het vuur kan nu iets hoger. Voeg er Citroenrasp en Nootmuskaat aan toe en laat iets inkoken. Breng op smaak met Zout en Peper. Voeg de uitgelekte, net niet beetgare Pasta toe. De Pasta neemt dan nog wat van de Saus in zich op. 
Voeg enkele druppels Citroensap en wat blaadjes Basilicum toe. Serveer met Parmezaanse Kaas.




Een grote vriend van Dikke Sigi en de Citroen is Ricotta-kaas, zeker de verse. Ricotta betekent letterlijk 'opnieuw gekookt'. Maar Ricotta is eigenlijk geen Kaas. Een korte uitleg over Kaas maken. Aan Melk wordt Stremsel (een enzym uit de maag van een kalf) en Zuursel toegevoegd. Hierdoor ontstaat een vast bestanddeel, de Wrongel (eiwitten en vetten), en een vloeibaar deel, de Wei. Van de Wrongel wordt Kaas gemaakt. Aan de Wei wordt wat verse melk toegevoegd, dit wordt opnieuw verhit, waardoor zich nieuwe Wrongel vormt. Dit laat men uitlekken en de Ricotta is geboren.

Pasta con Ricotta, Limone e Basilico. Kook de Pasta, neem Fusilli of Penne. Roer in een kom de Ricotta los met Citroenrasp, Zout, Peper en Basilicum. Doe er een lepel Water van de Pasta bij. Zet de kom even op de pan met Pasta om het mengsel iets te verwarmen en wat zachter te laten worden. Doe de uitgelekte, net beetgare Pasta erbij en schep goed door. Voeg er naar smaak een kneepje Citroensap aan toe. Druppel er wat van je mooiste Olijfolie over en serveer met Parmezaanse Kaas.




En nu de favoriete Pasta met Citroen van Mevrouw Sigi, om wie het allemaal te doen is. Pasta con Limone e Piselli, met Citroen en Doperwten. Kook de Pasta, neem nu Orechiette of Conchigliette, want daar duiken de Erwtjes zo mooi in. Smelt in een andere pan een klont Roomboter en bak hierin kort de Knoflook en de Doperwtjes. Voeg de Room en Citroenschil toe. Kook iets in. Haal van 't vuur en roer er 2 eetlepels Citroensap door. Zout en Peper, proef. Klaar. In huize Sigi zetten we Parmezaanse Kaas en Rucola op tafel.
Kook je voor eters die vlees willen, bak dan eerst wat Spekjes uit waar je dan op 't laatst de Knoflook en de Doperwten aan toevoegt.





Ingrediënten: (telkens voor 4 personen)

voor de Pasta al Burro e Limone:
  • 400-500 gr Pasta, neem dunne Spaghetti; Spaghettini of Capellini
  • 75 ml Water of Citroensap
  • 75 gr koude Roomboter in blokjes
  • rasp van 1 Citroen
  • Nootmuskaat, rasp zelf een stukje Noot
  • Zout en Peper
  • paar druppels Citroensap
  • wat blaadjes Basilicum, gesneden of gescheurd
  • Parmezaanse Kaas


voor de Pasta con Ricotta, Limone e Basilico:
  • 400-500 gr Pasta, Fusilli of Penne
  • 200 gram Ricotta, verse als je die kunt krijgen
  • rasp van 1 Citroen
  • Zout en Peper
  • een flinke handvol Basilicum, in reepjes gesneden of gescheurd
  • een kneep Citroensap
  • mooie Olijfolie
  • Parmezaanse Kaas





voor de Pasta con Limone e Piselli:
  • 400-500 gr Pasta
  • 1 eetlepel Roomboter om in te bakken
  • 2 teentjes Knoflook
  • 200 gr Doperwtjes, vers of diepvries
  • 250 ml Slagroom, Mascarpone of Roomkaas
  • rasp van 1 Citroen
  • Zout en Peper
  • sap van de geraspte Citroen

  • Rucola
  • Parmezaanse Kaas

  • Spekjes


woensdag 21 mei 2014

Pannacotta





Na een dagje in de sauna naast een blote mevrouw Sigi te hebben gelegen heb ik zin gekregen in iets zoets. In een toetje, liefst zacht en romig. Tijd voor Pannacotta, letterlijk vertaald 'gekookte Room'.
De lekkerste Pannacotta ooit at ik bij Gabriella en Mario op hun Agriturismo 'le Magnolie', in de Italiaanse provincie Abruzzo. Aan de langste tafel die je je maar kan indenken, met uitzicht over heuvels die niet voor de Toscaanse onderdoen. Zo'n onwaarschijnlijke fijne Roomsmaak proefde ik daarna nooit meer.
Volgens Mario was de Pannacotta zo lekker omdat hij de Panna (de Room) diezelfde ochtend bij zijn koeienhoudende broer had opgehaald. Zo'n broer heeft Sigi niet, dus daar gaan we al, dat wordt behelpen qua Room. Kom je eens bij een bio-zuivelaar of boer, neem dan verse Room mee.




Op de foto hieronder is de Pannacotta van restaurant Toscanini te zien, top-Italiaan te Amsterdam. Let op de structuur, zo wil je 'm hebben. In hun kookboek Venticinque (25) staat een uiteenzetting over de Pannacotta. De vaste dolci-dame maakt 'm altijd op gevoel en zadelde Toscanini met een Pannacotta-probleem op toen zij op vakantie ging. Om dit probleem te tekkelen werd alles ontleed en gewogen, wat leidde tot een heel precies recept. Echter als Dikke 'm zo maakt lukt-ie op de een of andere manier toch niet. Wellicht is de Toscanini-Room van een ander level.
Er gaat een minimale hoeveelheid Gelatine in. En dit is meteen dé uitdaging op Pannacotta-gebied; de sport is om een Roompuddinkje te maken dat nèt zijn vorm behoudt. Wobbly moet-ie zijn. Met veel Gelatine weet je zeker dat de Pannacotta niet in zal storten, maar zo'n stuiterbal smaakt slecht en qua mondgevoel is er niks meer om van te genieten.




Alles wijst er op dat de Pannacotta zijn oorsprong vindt in de mini-berg-provincie Valle d'Aosta, in het uiterste Noord-Westen van Italië. In dit gletsjerdal lijkt Rome ver weg. Men spreekt er een Savoois dialect en qua geschiedenis hoort het Aosta-dal eigenlijk meer bij Frankrijk. De keuken is er sober en stevig; denk aan Polenta, Roggebrood, Broodsoep, Worst, Wild en Kaas. Koken en bakken gebeurt met Boter en Room, want calorierijk voedsel is zinvol in de strijd tegen lage temperaturen. In Val d'Aosta wordt een Pannacotta van Room, Suiker en Gelatine gemaakt en met een Bosbessen- of Frambozensaus geserveerd. 

Deze oer-Pannacotta kent inmiddels vele variaties; de meest voorkomende is het toevoegen van Vanille aan de Room. Vaak wordt een deel van de Room vervangen door Melk. Andere smaken die aan de Room worden toegevoegd zijn bijvoorbeeld (Witte) Chocolade, Kokos, Koffie, Yoghurt, Sinaasappel of Limoncello. Qua saus wordt gevarieerd met Karamel, Rabarber, Limoen, Aardbei of bijvoorbeeld Honing.




Ik maak een Vanille-Pannacotta met een Karamelsaus. Ik heb enorm lopen stoeien met diverse verhoudingen tussen Room, Suiker en Gelatine, maar dit is 'm !

voor 4 puddinkjes van 150 ml:
  • Leg 2 blaadjes Gelatine in koud water te weken.
  • Kook 500 ml Slagroom met 70 gram Suiker en het merg van een Vanillestokje voorzichtig gedurende 15 minuten. Kook de Vanillepeul gewoon mee. Roer regelmatig. Er verdampt ongeveer 50 tot 100 ml en de Room dikt iets in.
  • Haal van het vuur, verwijder de Vanillepeul, knijp de blaadjes Gelatine uit en roer deze door de warme Room totdat ze zijn opgelost. Laat enigszins afkoelen.
  • Klop 100 ml Slagroom lobbig. Roer dit door de gekookte Room.
  • Verdeel over 4 bakjes of glazen van 150 ml en zet minimaal 3 uur in de koelkast.
  • Haal een mesje langs de wand van de bakjes en stort ze op een bordje.
  • Geef er wat Karamelsaus bij. (zie hier onder)




de Karamelsaus:
  • Verhit 60 gr Suiker in een pan met wat druppels (ongeveer 1 eetlepel) Water of Citroensap. Het Vocht voorkomt dat de Suiker verbrandt voordat het is gesmolten. Doe dit liefst in een pan met dikke bodem op middelmatige warmte. Roer niet en laat de Suiker oplossen.
  • Let nu op; hoe donkerder de kleur des te minder zoet de Karamel zal zijn, maar tussen lekkere Karamel en verbrande Karamel zit maar een paar graden. En dan is de smaak bitter. Verhoog het vuur en laat de Siroop borrelen.
  • Als je een lichte verkleuring ziet ga je de pan wat optillen en ronddraaien om de hitte goed te verdelen. Zet weer terug op het vuur en speel met de hitte en de pan. Blijf optillen, ronddraaien en terugzetten. Niet met een lepel in de pan roeren, want dan kan de Suiker weer kristalliseren. 
  • Pas bij dit alles op met spatten, de Karamel in wording is heel heet.
  • Als de Suiker een Karamelkleur heeft is-ie klaar. Niet proeven !, want gevaarlijk heet !!
  • Neem de pan van het vuur en roer hier 150 ml opgewarmde Slagroom en een snuf Zout door.




Ingrediënten:
  • in totaal 750 ml Slagroom (500 + 100 en 150)
  • 130 gram Suiker (70 + 60)
  • 1 Vanillestokje (droog deze na gebruik af en stop in je Suikerpot, zo krijg je je eigen Vanillesuiker)
  • 1 eetlepel Water


dinsdag 6 mei 2014

Vistaart / Fish Pie





Een Vistaart wil zoveel zeggen als in ieder geval Vis in een romige Saus afgetopt met Aardappelpuree, wat dan in de oven gegaard wordt. Je wilt uiteindelijk een mooi goudgebruinde bovenkant met een uitnodigende bubbelende Saus daaronder. Vandaag staat de Vistaart in huize Sigi op tafel. Ten eerste omdat ik er weer eens zin in heb en ten tweede omdat er nogal wat gekookte Aardappels over zijn van gisteren. Zo gaat dat wel vaker; de left-overs in de koelkast zijn het uitgangspunt voor een volgende maaltijd. Dikke heeft een hekel aan eten weggooien.

Qua gekookte left-over Aardappels zijn er natuurlijk meer mogelijkheden; vroeger, back in the 80's, werden ze in het ouderlijk huis van Sigi in schijfjes gesneden en omgetoverd in Gebakken Aardappeltjes. Best lekker voor een keertje, maar natuurlijk niet ècht origineel. Ook heel erg tachtiger jaren is de Huzarensalade; inmiddels wat mij betreft wel weer origineel. Zeker als je 'm zelf maakt. Snij de volgende ingrediënten in blokjes, meng smeuïg en maak met Peper en Zout op smaak:

  • 300 gr gaar Vlees
  • 400 gr gekookte Aardappelen
  • 200 gr Augurk
  • 1 Ui en een paar Bosuitjes
  • 1 hardgekookt Ei per persoon
  • 2 eetlepels Mosterd
  • 4 eetlepels Mayonaise
  • 2 eetlepels Crème Fraîche
  • een flinke hand fijngesneden Platte Peterselie en Bieslook
check deze link voor de Mayonaise.




Voor wat betreft de Fish Pie; ik heb dus al gekookte Aardappelen, maar anders begin je daar mee. 

Snij Bosui in ringetjes en de Wortel en Bleekselderij brunoise. (in kleine blokjes van 0.4x0.4x0.4 cm)

Zet een pan op het vuur met Melk, Room, Peper- en Pimentkorrels, 2 Laurierbladeren en een in stukken gesneden Ui. Het makkelijkst is om de Ui van boven tot wortel te halveren, de schil te verwijderen en de helften in 3 parten te snijden waarbij je de wortel laat zitten. Zo valt de Ui niet uit elkaar. Breng dit aan de kook en laat zachtjes iets inkoken. 
Haal van het vuur. Passeer de Room door een zeef in een andere pan. Laat de Vis er in zakken en doe er de Wortel- en Bleekselderijblokjes bij, Deksel op de pan en wegzetten. 

Kook de Eieren een minuutje of 7 en roerbak de Spinazie met een in plakjes gehakt teentje Knoflook snel in Olijfolie. Laat de Spinazie goed uitlekken en afkoelen, knijp er vervolgens zo veel mogelijk vocht uit.






Verder met de Saus; een Béchamelachtige. Zeef de Vis en vang de Room op. Wrijf de Vis los in grove vlokken. Ze kan met de Wortel en Bleekselderij in een ovenschaal die je met een beetje Olijfolie hebt ingevet.

Smelt 50 gr Boter, voeg 50 Bloem toe en roer met een houten lepel. Dit wordt 1 klonterige massa. Voeg 50 ml Witte Wijn (vandaag een lekkere Viognier) toe en roer. Blijven roeren; roeren is het geheim van een Béchamel. Uiteindelijk wordt je beloond met een glanzende, klontvrije, romige saus. Voeg nu een kwart van de gezeefde Room waar de Vis in is gepocheerd toe, roeren, meer Room, roeren, Room, roeren, tot alle Room op is. 
Laat een paar minuten heel zachtjes blubben om de Bloem te garen, blijf regelmatig roeren. Hak Dille of Platte Peterselie fijn en roer door de Béchamel. Breng op smaak met meer Zout, Peper en Nootmuskaat.
Knijp de halve Citroen er boven uit en meng met het rasp en de Peterselie.

Dikke dacht altijd dat Béchamel de achternaam van de uitvinder van de Saus was, maar wat blijkt: Lodewijk XIV, Zonnekoning te Frankrijk in de 17-eeuw, liet de Saus maken om ene meneer Béchamel te vleien !




De Fish Pie is in Engeland en Ierland een echte klassieker. Ook de arme arbeider kon altijd wel een Fish Pie maken. Het is namelijk van origine een voedzaam, makkelijk te maken éénpansgerecht, en heel goedkoop zeker als je de visboer om afsnijdsels vroeg. Verder gingen er dan Aardappels, Boter, Prei, Melk en Bloem in. Als er wat meer te besteden was werd de Pie verrijkt met Doperwten, Peterselie, gekookte Eieren, Room en Kaas.  De Kaas gaat dan geraspt door de Béchamel en erover. Sigi heeft moeite met de combinatie van Vis-Kaas. Kaas kan wat mij betreft wel als je de Vis weglaat. En er kunnen allerlei restjes in, Broccoli, Bloemkool, Boontjes, Erwten, verse Kruiden, Sla.

Verwarm een heteluchtoven voor op 180C. 
Maak nu een laag over de Vis met de Spinazie en de gekookte Eieren die je hebt gepeld en gehalveerd. Verdeel de Béchamelsaus er over. Bosui er over strooien. Top af met een laag Aardappelpuree. Die maak je door de Aardappels met een stamper of knijper fijn te maken en dan te mengen met een flinke klont zachte Roomboter en warme Melk en tenslotte op smaak te maken met Peper, Zout en Nootmuskaat.
Verdeel wat vlokjes Boter over de Puree en schuif de oven in. De Pie is klaar na 25-30 minuten, of tot bovenop goudbruin.





Ingrediënten:

(hoeveelheden voor 4 volwassen personen)

  • 400-500 gr Vis; Kabeljauw, Skrei, Wijting, Zalm, Schelvis. Eventueel gerookt als je dat lekker lijkt.
  • 400 ml Melk
  • 200 ml Slagroom
  • 1 Ui
  • 2 Laurier
  • versgemalen Peper
  • vergeraspte Nootmuskaat

  • 450 gr Spinazie
  • 1 teentje Knloflook

  • Eieren, 1 Ei per persoon.

  • 1 tot 1 1/2 kg kruimige Aardappels, maar als je vastkokende over hebt no worries, ook deze stamp je tot puree; jij bent de baas !
  • 100 ml warme Melk
  • 70 gr Roomboter
  • Peper, Zout en Nootmuskaat

  • 4 Wortelen
  • 4 Bleekselderij
  • 1 hand fijngesneden Platte Peterselie
  • 1 Citroen, rasp van 1 en sap van een halve
  • snuf Komijn (zaad fijnvijzelen) en Zout

  • 75 gr Boter
  • 75 gr Bloem
  • 50 ml Witte Wijn
  • de gezeefde Melk/Room

donderdag 23 januari 2014

Aardappelgratin



De Aardappel, die de basis vormt van de heilige 3-eenheid Aardappel-Vlees-Groente van de Nederlandse keuken, komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. De Inca's waren al ruim voor Christus piepers aan het verbouwen. Ergens aan het eind van de 16-e eeuw namen de Spanjaarden 'la Patata' mee naar Europa. De Inca's hadden al idioot veel aardappelrassen en inmiddels kennen we in Nederland alleen al meer dan 250 rassen en wordt er hier jaarlijks zo'n 3,5 miljoen ton consumptieaardappelen geproduceerd. 

Dikke Sigi's wieg stond in Emmeloord, heilige klei-grond die niet alleen mooie mensen voortbrengt, maar ook onvoorstelbare hoeveelheden Aardappels. De oogst wordt jaarlijks gevierd tijdens het legendarische Pieperfestival. 
De Noordoostpolder gaat dan los met optredens van artiesten als Imca Marina, Wolter Kroes en Gert en Hermien. Wie kent ze niet. Natuurlijk is er ook een zangkoren avond, een kindermiddag, een 538 disco, de Fish en Potato-run en wordt er geracet met combines, van die enorme oogstmachines. Begrijpelijk.

Eenmaal 18 jaar oud was het de hoogste tijd om dit allemaal achter me te laten.




Nou ben ik geen groot aardappelliefhebber, maar de rest van het gezin Sigi wilde ze toch af en toe op hun bord. Dit heeft destijds geresulteerd in een zoektocht naar allerlei manieren om de Aardappel te bereiden. Eén van de lekkerste vind ik de Aardappelgratin. Een klassieker, onder de naam Gratin Dauphinois groot in Frankrijk. Maar niet elke Gratin is een Dauphinois. Als er Kaas in of over zit, is het geen Dauphinois meer maar is het een Gratin Savoyard geworden.

Een Gratin maak je met vastkokende Aardappelen. Vandaag heb ik Chérie's, net als de Francelines afstammend van de Roseval, langwerpig van vorm met een rode schil. Andere vastkokende variëteiten zijn bijvoorbeeld Accent, Nicola, Desire, Rosa, Lady Christl of Opperdoezer.




Een Dauphinois duurt langer dan je wellicht denkt en gaat als volgt. Snij geschilde Aardappels in dunne (2 mm) dikke plakjes. Een Mandoline is handig. Wrijf een ovenschaal in met een teentje Knoflook. (en als je een échte Traditionelle wilt maken, daarna met een Meiraapje). Vervolgens beboteren. Dan de plakjes Aardappel dakpansgewijs in de schaal leggen. Op elke laag strooi je Zout, Peper en Nootmuskaat. Giet er dan Room (Creme Fraîche) eventueel verdund met Melk over tot ze net niet onderstaan. Maak je 5 lagen Aardappel dan heb je zo'n halve liter nodig. Boter in vlokjes erop. dan de oven in; 75 minuten op 160C, dan 15 minuten op 220C voor een gebruinde bovenkant.
Je kan de kooktijd verkorten door de Aardappelschijfjes eerst halfgaar te koken in de Room-Melk. Oventijden dan halveren. Prik overigens met de punt van een mes in de Aardappels om te controleren of ze gaar zijn.




Dit is het basisrecept waar je op kan variëren. Vaak kom je Savoyard-recepten (met Kaas dus) tegen. Parmezaanse, Gruyère of Old Amsterdam bijvoorbeeld die dan in beetjes tussen de lagen wordt gedaan en een dikke laag bovenop.

Wat  ik doe is de Room vervangen door Melk, opgewarmd met een klont Boter en daarin twee teentjes fijngeraspte Knoflook. De Room kan ook door Bouillon vervangen worden.
Een laagje geraspte Kaas met vlokjes Boter gaan er bij mij de laatste 15 minuten bovenop. Mijn oventijden zijn ook anders; 50 minuten op 185C en dan 15 minuten (of tot mooi gekleurd) met Kaas op 200C.




Een andere fijne Gratin-variant is die met Ansjovis. Op een laag Aardappelplakjes leg je wat Ansjovisjes. En wat Uiringen, die je in in een koekenpan met Roomboter gesmoord hebt. Dit is lekker met een 50/50 Room/Melk-mengsel.

Tenslotte op z'n Grieks. Deze Aardappelschotel is er eentje zonder laagjes en heeft nauwelijks meer iets met een Dauphinois te maken, maar gaat wel overal erg lekker bij. 
Hij gaat als volgt: Aardappelen in blokjes snijden, Deze gaan in een ovenschaal waar ze in 1 laag inpassen. Meng ongeveer 1 dl Olijfolie met 3-4 teentjes fijngeraspte/-gesneden Knoflook, Peper en Zout en ongeveeer een flinke theelepel gedroogde Oregano. Schep dit om met de Aardappels. 15 Minuten in een oven op 200C.
Schenk er 1 dl Bouillon bij. Voorzichtig omscheppen. 15 Minuten op 200C.
Schenk er het sap van een flinke Citroen bij, 4 a 5 eetlepels. Voorzichtig omscheppen en nogmaals 15 minuten op 200C.




Ingrediënten:

voor de klassieke Gratin Dauphinois:
  • 1 kg vastkokende aardappelen
  • 1 teen knoflook
  • 1 meiraapje
  • zout, peper, nootmuskaat
  • 1/2 liter room of crème fraîche, of 250 ml room/crème fraîche en 250 ml melk
  • 50 gr roomboter voor de blokjes boter bovenop
voor de Gratin Savoyard:
  • alles als bij de Dauphinois
  • 100 gr geraspte kaas, bijv. parmezaan, gruyere of old amsterdam
voor Dikke Sigi's Gratin:
  • 1 kg vastkokende aardappelen
  • 1/2 liter melk, eventueel te vervangen door 1/2 liter bouillon
  • 2 tenen knoflook
  • zout, peper, nootmuskaat
  • 50 gram geraspte kaas, belegen of oud
  • 50 gr roomboter voor de blokjes boter bovenop
voor de Ansjovis Gratin:
  • 1 kg vastkokende aardappelen
  • 250 ml room of crème fraîche
  • 250 ml melk
  • potje ansjovis
  • peper
  • 2 uien
  • roomboter om de uien in te smoren
  • 50 gr roomboter voor de blokjes boter bovenop
voor de Griekse Gratin:
  • 1 kg vastkokende aardappelen, of voldoende voor blokjes in 1 laag in de ovenschotel
  • 1 dl olijfolie
  • 3-4 tenen knoflook
  • zout, peper, gedroogde oregano
  • 1 dl bouillon
  • 1 citroen




zaterdag 4 januari 2014

Frittata - Tortilla - Omelette



Dit pakje zag ik van de week in de super, pal boven het schap met eieren. Ik doe al lang niet meer aan pakjes, maar hier was geen ontkomen aan.  "Smaak zit in onze natuur" en "Boerenomelet met Ui en Prei" stond er op. Wel even zelf  Prei, Ui en Eieren toevoegen. WTF !
Volgens mij kan je met deze 3 ingrediënten een prima omelet maken. Dus, wat zit er dan in dat pakje? 
Best veel, wonderlijk hoe ze dat allemaal in zo'n zakje weten te krijgen. 36% Van de inhoud bestaat uit ui, wortel, erwt, tomaat en paprika (zowel rood als groen !!). Verder zit er nog 6,5% champignons in, maar ook nog tuinkers, bladselderij, laurierblad, peterselie en witte peper. Respekt daarvoor.





In Frankrijk maak je een Omelette als volgt: Eieren enthousiast losklutsen met eventueel wat Room en een snuf Zout. Als je een Boeren-Omelette wil maken bak je eerst je Spekjes, Prei en Aardappel. Gegaard kunnen ze door het Ei-Room mengsel.
Pan met anti-aanbaklaag verhitten. Klontje boter erin, laten uitbruisen. Eieren erin, even wachten tot er licht iets van stolling te zien is, dan shaken met de pan. Trek wat strepen met een spatel en draai de pan zodat de geultjes vollopen met rauw ei. Niet te veel hitte, kijk wat er gebeurt in de pan. Als het ei nog net niet gestold is, klap je 'm dubbel.
Even laten liggen in de pan en dan omgekeerd op een bord leggen. Uiteindelijk is het doel: een korstje van buiten en smeuiig (=baveux) van binnen.

 Bon Appetit.




In Spanje maken ze Spaanse Omeletten, "la Tortilla", traditioneel met aardappels en ui. 
Snij 1 Ui en Aardappels (275 gr. vastkokende) in dunne plakjes. Een mandoline of keukenmachine zou fijn zijn.
Pan met anti-aanbaklaag verhitten. Wat Olijfolie er in. Aardappels en Ui er in, Peper en Zout, rondschudden, vuur laag, deksel er op, 20 minuutjes zachtjes stoven, halverwege keren.
5 Eieren losklutsen, Aardappel en Ui bij eimengsel, beetje olijfolie in de pan op medium vuurtje, eimengsel doorroeren, hup de pan in, vuur zo laag als mogelijk, zonder deksel 20-25 minuten bakken.
Dan huup huup barbatruuk op een bord of deksel laten glijden en omgekeerd nog 2 minuten terug de pan in.

 Provecho!




Als je maar lang genoeg googelt dan kom je ook de Tamagoyaki tegen; dat is de Japanse variant op de Omelet. In dit filmpje van de cult-kook-site "cooking with dog" laten ze duidelijk zien hoe de Tamagoyaki gemaakt kan worden. The voice-over is de hond Francis..






In Italië hebben ze de Frittata bedacht, favoriet bij ons thuis. En de meest relaxte, zet je grill maar vast aan. Voor mij is de Frittata ook een manier om m'n groentela te legen. Of om restjes Kaas en restjes Verse Kruiden te verwerken.
De groenten moet je van tevoren garen;
Paprika's blakeren en ontvellen, dat is echt stukken lekkerder dan wanneer je het velletje laat zitten.
Een Ui snij je in partjes, een Aardappeltje of Pastinaak in stukken, tenen Knoflook laat je heel in hun schil. Dit alles gaat bestrooid met zout, olijfolie en een tak van de Rozemarijn- of Tijmplant van je balkon 35 minuten in een oven op 200 C. Heb of wil je geen Rozemarijn of Tijm, dan wellicht Venkelzaad of Komijnzaad. 
Champignons bak je gewoon met een klein beetje olijfolie in een hete pan.
Enzovoort.




1,5 à 2 Eieren met een scheutje Room per persoon losklutsen. Alle gegaarde groenten er door roeren. Als je nog een restje Kaas (Tallegio!) hebt gaat deze er nu ook geraspt door heen.
Alles kan nu in een ovenbestendige pan die heet is en waar een beetje Olijfolie in zit. Op heel matig vuur zo'n 15 minuutjes bakken, tot er nog ongeveer 10% vloeibaar ei bovenop ligt. Dan zet je de pan even onder de grill  (niet te dichtbij). Blijf er bij staan.
Het Ei stolt snel en rijst en er verschijnen bruine plekken en bubbels. Als je vindt dat-ie er mooi uitziet, is het tijd om 'm er onder vandaan te halen. 




Eet de Frittata met lekker Brood, doe er nog wat lekkere Olijfolie over, bestrooi met verse fijngehakte kruiden als Platte Peterselie, Munt of Basilicum. Lekker met een eenvoudige Groene Salade.

Buon Appetito


Ingrediënten:

voor de Omelette:
  • 4 eieren
  • 50 ml room
  • zout en peper
  • klontje roomboter
voor een BoerenOmelette:
  • de omelette ingrediënten
  • 1/2 prei
  • 1 aardappel
  • 100 gr spekjes

voor de Tortilla:
  • 1 ui
  • 275 gr vastkokende aardappelen
  • peper, zout
  • olijfolie
  • 5 eieren
voor de Frittata:
  • 3-4 ons groenten naar keus; ui, pastinaak, aardappel, champignons, paprika, knoflook
  • 1 eetlepel kruiden naar smaak; venkelzaad, komijnzaad, rozemarijn, tijm
  • 4-6 eieren
  • 50 ml room
  • restje kaas
  • brood voor erbij
  • mooie olijfolie, munt/basilicum/platte peterselie voor er over