Gerookte Zalm

Het is u tot nu waarschijnlijk ontgaan, maar er bestaat zoiets als het NK Palingroken, dat jaarlijks wordt gehouden in Kortenhoef. Dikke is daar de afgelopen editie gaan kijken om twee palingrokende vriendinnen moreel te supporten en om hun palingen te eten natuurlijk. Zij hielden zich overigens kranig staande in het deelnemersveld dat voor de rest uit alleen maar mannen bestond.

Of er ook een NK Zalmroken bestaat weet ik niet, maar dat is ook niet echt nodig. De kampioen is immers al bekend; dat is Frank, van Frank's Smoke House. Frank rookt alleen topzalm; wilde King Chinook uit Alaska, of duurzaam gekweekte uit Loch Duart gelegen in het noorden van Schotland.

U kiest gewoon voor een MSC-gecertificeerde zalm.

Toen het jongste meisje Sigi nog naar de basisschool ging, lunchte Dikke elke vrijdag met haar bij een lunchtentje in de buurt van haar keuze. Vanwege het broodje 'entertainment', fietsten we regelmatig naar Frank's Smoke House op de Wittenburgergracht.

Wat natuurlijk ook meehelpt aan een mooi rookresultaat is een fijne oven. Maar denk nu niet dat je eerst enorm in een oven moet investeren om een zalmpje te kunnen roken. Er zijn hele simpele rookoventjes voor weinig op de markt. Maar ook met een rol aluminiumpapier, een pan, een leeg blikje en een beetje handig mcGyveren rook je prachtige zalm. Onderaan deze blog leg ik het u uit.

Voordat de zalm gerookt kan gaan worden dient hij eerst gezouten of gepekeld (nat zouten) te worden. Dit maakt de zalm hem zachter. Overdrijf niet met de hoeveelheid zout als u gaat pekelen. Houdt een oplossing van zo'n 3% aan, als ware het zeewater, 2 eetlepels per liter water.

Dikke pekelt niet maar zout de zalm in een zout-zoet-kruiden mengsel. Zout en zoet in een verhouding van 4:1.

Het zout zet een chemisch proces in werking. Het komt hier op neer: zout breekt bepaalde eiwitten af, en dan met name de eiwitten  (myosine) die er voor zorgen dat spieren kunnen samentrekken. Hoe minder je hiervan in je vis/vlees hebt, hoe malser het wordt.
De myosine worden naar buiten getrokken en geven een mooi glanzend laagje op de zalm die tijdens het roken een mooie bruine smakelijk uitziende glans geeft.

het zouten:

Meng 200 gram zout, 50 gram basterdsuiker, een bosje fijngesneden dille, fijngesneden schil van een citroen en wat vers gemalen peper. Wrijf dit met je handen goed over 800-1000 gram zalm. Laat dit 2 uur z'n werk doen.
Spoel de zalm af met water en dep 'm goed droog.

het roken:

Bekleed je rookoventje met aluminiumfolie, strooi hier wat rookmot op, 1-2 eetlepels. (bij kookwinkels of online te koop, maar ook bijv bij de intratuin).
Lekbakje (ook met alu-folie bekleden) en rooster (lichtjes ingevet) plaatsen. Zalm erop en sluit het oventje met het deksel.
Zet het oventje nu op een klein pitje, maakt niet uit wat; gas, paraffine, petroleum, waxine, bbq,

(het aluminiumfolie scheelt schoonmaken, maar kan je achterwege laten)

Laat de zalm nu zo'n 30-40 minuten roken. Een dik stuk duurt langer dan een dun. Ik vind 'm het lekkerst als-ie nèt makkelijk uit elkaar vlokt, niet té gaar in ieder geval, da's zonde van de vis.
Als je dit binnenshuis doet open je het oventje straks onder de afzuigkap.

De zalm is nu al superlekker en je kan 'm gewoon zo eten.

Maar een lekker sausje is een lekker sausje. Mosterd-Honingsaus: meng goed door elkaar: 2 eetlepels mosterd, 2 eetlepels olijfolie, een flinke eetlepel honing en 3 eetlepels van iets fris-zuiveligs als yoghurt, kwark, zure room of creme fraîche. Roer er flink wat fijngehakte dille, sap van een halve citroen en zout en peper naar smaak door.

De zalm is ook lekker met geroosterd brood, licht bestreken met een doorgesneden teentje knoflook.

Roken in een pan:

Neem een pan met een deksel, zonder dikke bodem. Bekleed de pan aan de binnenkant met stroken aluminiumfolie, tot over de rand van de pan, 2-3 lagen. Strooi een dun laagje rookmot op de bodem.

Haal van een leeg conservenblik (zoals van tonijn bijvoorbeeld) ook de bodem er uit. Of doe dit bij 3 of 4 tomatenpureeblikjes. Je hebt nu een ring of een aantal ringetjes. Leg deze op de bodem van de pan. Zet hier een bord op.

Nu komt het MacGyveren. Er moet een rooster gecreëerd worden op het bord, zodat de vis iets boven het bord hangt en het vocht in het bord kan druppen. Dit rooster maak je bijvoorbeeld met een stuk gaas. Kan ook prima met satéstokjes die je kruislings op het bord plaatst.

Voor degenen die onbekend zijn met MacGyver: dit is 'm, compleet met 80's kapsel, dat was voor toen redelijk normaal. Een TV-held, die genoeg had aan een paperclip om een bom te ontmantelen.

Tiramisu en Zabaglione

In het kader van de Toetjes; Tiramisu en Zabaglione. Tira-mi-su is Italiaans voor trek-me-op, maar dat wordt dan weer op verschillende manieren uitgelegd. Dikke dacht aan een 'trek-me-op' in de zin van 'maak-me-blij', aan een opkikker, vanwege de Koffie en de Drank. Deze gedachte wordt ondersteund door een verhaal omtrent de ontstaansgeschiedenis van Tiramisu. In Venetië, het Amsterdam van het zuiden, zou de Tiramisu uitgevonden zijn. En Venetiaanse vrouwen gaven hun echtgenoten laat op de avond een goede portie Tiramisu. Dit gaf de mannen dan de benodigde energie om hun vrouwen die nacht naar behoren te behagen. Leest u mee, mevrouw Sigi ?

Het gerecht bestaat uit een laag Lange Vingers besprenkeld met Koffie & Drank. Italianen zeggen dit anders; de Lange Vingers moeten gekust worden door de Koffie & Drank. Hier bovenop komt dan een laag Mascarpone gemengd met Eieren en Suiker. Deze lagen worden herhaald en de topping bestaat uit geraspte Chocola of Cacaopoeder. Erg makkelijk en snel om voor veel personen in elkaar te draaien. Meer werk èn lekkerder wordt 't als je de Lange Vingers zelf maakt en geen rauwe Eieren gebruikt, maar daar Zabaglione van klopt.

De Piëmontesen claimen ook dat de Tiramisu door hen bedacht is. Dit ontlenen ze aan de Lange Vingers, die in Italië Savoiardi worden genoemd. Dit koekje komt oorspronkelijk uit de Savoye, een hertogdom van een paar eeuwen geleden, daar waar nu Piemonte ligt. 

En inderdaad, zonder Lange Vingers geen Tiramisu. Huis-tuin-en-keuken Lange Vingers koop je in elke supermarkt. Zoek je iets verder dan vind je Savoiardi, de betere Lange Vingers uit Italië.

Maar zelf maken kan ook, moet je toch een keer gedaan hebben in je leven. Van 3 Eieren, 100 gram Kristalsuiker, 10 gram Custardpoeder en 80 gram Bloem maak je zo'n 30 Lange of 40 Kortere Vingers. Dat Custardpoeder is essentieel om de Lange Vingers hun vorm mooi te laten behouden. Eventueel te vervangen door Maïzena.

Splits de Eieren. Klop het Eiwit luchtig en stijf en draai er 60 gram Suiker door. Klop de Eigelen romig met 30 gram Suiker. Kluts met een garde een flinke lik van het stijve Wit door het Geel heen. Spatel dan de rest van het Wit er door. Zeef de Bloem en de Custard erboven en meng weer.

Doe het beslag in een spuitzak met een ruime gladde spuitmond. Spuit nu Vingers op een met bakpapier beklede bakplaat. Strooi de laatste 10 gram Kristalsuiker er over. Dan max 15 minuten in de oven op 180C.

De Drank hoeft niet, het recept in de Italiaanse Keukenbijbel 'the Silver Spoon' gaat ook zonder. En kinderen trekken 'm dan ook vaak niet. Originale wordt Marsalawijn gebruikt. Er bestaat droge, semi-droge en zoete Marsala. Ik zou dan voor de zoete gaan, maar met mate; een Tiramisu met een overheersende dranksmaak is niet aan mij besteed. Als je iets ander wilt gebruiken neem dan bijvoorbeeld Amaretto, Rum, Cognac of Whisky . En als er als een extra laag Fruit aan de Tiramisu wordt toegevoegd krijg je Fruit-Drank combinaties als Sinaasappel-Tiramisu met Grand Marnier, Appel-Tiramisu met Calvados of Citroen-Tiramisu met Limoncello. 

Maar als ik er drank in doe, dan Kahlua, een Mexicaanse Koffielikeur die gemaakt wordt met Arabica Koffiebonen en Rum.

Wie wel eens Tiramisu heeft gemaakt heeft hierbij waarschijnlijk rauwe Eieren gebruikt. Om dan de vingers gekruist te houden met het oog op eventuele Salmonella. Het risico hierop is te verwaarlozen klein, tenminste als je onbeschadigde en verse Eieren gebruikt. En als je de Eieren deels verhit (alleen het Geel) verklein je dit risico nog verder. Breid je kitchen-skills uit en klop ze tot een Zabaglione.

Splits 3 Eieren. Klop de 3 Eiwitten glanzend, luchtig en stijf met 100 gram Suiker. Roer de Mascarpone even los en dan door de stijve Witten. De 3 Dooiers gaan met 3 eetlepels Suiker en (eventueel) 3 eetlepels Kahlua, of drank-naar-keuze in een kom, roer met een garde tot romig. Plaats de kom boven een pan met daarin een laagje water dat je zacht laat koken. Het water mag de kom niet raken, anders krijg je Roerei. Klop nu voortdurend totdat er zich ribbels vormen als je roert en het volume is verdrie- à verviervoudigd. Het moet de consistentie van half gesmolten ijs hebben. Koel af door de kom in een bak ijswater te zetten terwijl je blijft kloppen. Hiermee voorkom je dat 't gaat schiften.
In ons geval is het koelen niet nodig, want we gaan er meteen mee verder. Spatel het Mascarpone-Eiwitten mengsel er door.

Zabaglione of Sabayon op z'n Frans, is eigenlijk al een toetje op zich. Dan worden Ei-gelen, behalve met Suiker ook met Drank au bain marie opgeklopt. Neem dan op 3 Eidooiers 3 halve Eierschalen vol Drank. Drie Eetlepels mag ook. Champagne of Prosecco is lekker in Zabaglione met Perziken.

Ontvel 3 Perziken, wat makkelijker gaat nadat ze een minuutje in kokend water hebben gelegen. Snij het vruchtvlees in niet te kleine stukken en kook zachtjes 8 minuten in 90 ml water met 3 eetlepels Suiker. Hou in de gaten, want ze moeten zacht zijn maar wel hun vorm behouden. 

Maak afwisselende laagjes in een glas van de Perzikblokjes en verkruimelde Amaretti koekjes. Dit zijn Italiaanse Bitterkoekjes. De Hollandse zijn ook prima, let wel even op dat ze met Amandelen gemaakt zijn. Fake-Amaretti worden met Abrikozenpitten gemaakt. Hou je niet van Bitterkoekjes, neem dan bijvoorbeeld Cantuccini, ook Amandelkoekjes, soms ook met Pistachenootjes. Top af met de Zabaglione.

Als je geen zin hebt om Zabaglione te maken mix de Witten dan tot stijf met 100 gr. Suiker. Mix de Dooiers tot romig met de rest van de Suiker. Meng Geel en Wit met de Mascarpone. 

Qua Tiramisu is het inmiddels nog slechts een kwestie van koffiezetten; 150 ml, een sterke bak, liefst Espresso en roer er eventueel de Kahlua, of drank-naar-keuze door. Neem een vierkante of rechthoekige schaal, dat werkt makkelijker dan een ronde. Leg een laag Lange Vingers op de bodem. Bekwast ze met of dep ze kort in (kus ze) de (Kahlua-)Espresso. Nu een laag van de Zabaglione die je met de Mascarpone en de Eiwitten hebt gemengd, dan weer Lange Vingers, bekwasten en weer Zabaglione. Rasp er Chocolade over of strooi er Cacaopoeder over. Serveer 's avonds voor het slapen gaan.

Ingrediënten: (voldoende voor een langwerpige vorm van 25 x 12 cm)

• 3 Eieren
• 100 gr + 3 eetlepels Suiker
• 300 gr Mascarpone
• ongeveer 30-40 stuks Lange Vinger (Savoiardi)
• 150 ml Espresso
• 3 eetl Kahlua, of drank-naar-keuze
• stukje donkere Chocola of een paar eetlepels Cacaopoeder

Pannacotta

Na een dagje in de sauna naast een blote mevrouw Sigi te hebben gelegen heb ik zin gekregen in iets zoets. In een toetje, liefst zacht en romig. Tijd voor Pannacotta, letterlijk vertaald 'gekookte Room'.

De lekkerste Pannacotta ooit at ik bij Gabriella en Mario op hun Agriturismo 'le Magnolie', in de Italiaanse provincie Abruzzo. Aan de langste tafel die je je maar kan indenken, met uitzicht over heuvels die niet voor de Toscaanse onderdoen. Zo'n onwaarschijnlijke fijne Roomsmaak proefde ik daarna nooit meer.
Volgens Mario was de Pannacotta zo lekker omdat hij de Panna (de Room) diezelfde ochtend bij zijn koeienhoudende broer had opgehaald. Zo'n broer heeft Sigi niet, dus daar gaan we al, dat wordt behelpen qua Room. Kom je eens bij een bio-zuivelaar of boer, neem dan verse Room mee.

Op de foto hieronder is de Pannacotta van restaurant Toscanini te zien, top-Italiaan te Amsterdam. Let op de structuur, zo wil je 'm hebben. In hun kookboek Venticinque (25) staat een uiteenzetting over de Pannacotta. De vaste dolci-dame maakt 'm altijd op gevoel en zadelde Toscanini met een Pannacotta-probleem op toen zij op vakantie ging. Om dit probleem te tekkelen werd alles ontleed en gewogen, wat leidde tot een heel precies recept. Echter als Dikke 'm zo maakt lukt-ie op de een of andere manier toch niet. Wellicht is de Toscanini-Room van een ander level.

Er gaat een minimale hoeveelheid Gelatine in. En dit is meteen dé uitdaging op Pannacotta-gebied; de sport is om een Roompuddinkje te maken dat nèt zijn vorm behoudt. Wobbly moet-ie zijn. Met veel Gelatine weet je zeker dat de Pannacotta niet in zal storten, maar zo'n stuiterbal smaakt slecht en qua mondgevoel is er niks meer om van te genieten.

Alles wijst er op dat de Pannacotta zijn oorsprong vindt in de mini-berg-provincie Valle d'Aosta, in het uiterste Noord-Westen van Italië. In dit gletsjerdal lijkt Rome ver weg. Men spreekt er een Savoois dialect en qua geschiedenis hoort het Aosta-dal eigenlijk meer bij Frankrijk. De keuken is er sober en stevig; denk aan Polenta, Roggebrood, Broodsoep, Worst, Wild en Kaas. Koken en bakken gebeurt met Boter en Room, want calorierijk voedsel is zinvol in de strijd tegen lage temperaturen. In Val d'Aosta wordt een Pannacotta van Room, Suiker en Gelatine gemaakt en met een Bosbessen- of Frambozensaus geserveerd. 

Deze oer-Pannacotta kent inmiddels vele variaties; de meest voorkomende is het toevoegen van Vanille aan de Room. Vaak wordt een deel van de Room vervangen door Melk. Andere smaken die aan de Room worden toegevoegd zijn bijvoorbeeld (Witte) Chocolade, Kokos, Koffie, Yoghurt, Sinaasappel of Limoncello. Qua saus wordt gevarieerd met Karamel, Rabarber, Limoen, Aardbei of bijvoorbeeld Honing.

Ik maak een Vanille-Pannacotta met een Karamelsaus. Ik heb enorm lopen stoeien met diverse verhoudingen tussen Room, Suiker en Gelatine, maar dit is 'm !

voor 4 puddinkjes van 150 ml:

• Leg 2 blaadjes Gelatine in koud water te weken.
• Kook 500 ml Slagroom met 70 gram Suiker en het merg van een Vanillestokje voorzichtig gedurende 15 minuten. Kook de Vanillepeul gewoon mee. Roer regelmatig. Er verdampt ongeveer 50 tot 100 ml en de Room dikt iets in.
• Haal van het vuur, verwijder de Vanillepeul, knijp de blaadjes Gelatine uit en roer deze door de warme Room totdat ze zijn opgelost. Laat enigszins afkoelen.
• Klop 100 ml Slagroom lobbig. Roer dit door de gekookte Room.
• Verdeel over 4 bakjes of glazen van 150 ml en zet minimaal 3 uur in de koelkast.
• Haal een mesje langs de wand van de bakjes en stort ze op een bordje.
• Geef er wat Karamelsaus bij. (zie hier onder)

de Karamelsaus:

• Verhit 60 gr Suiker in een pan met wat druppels (ongeveer 1 eetlepel) Water of Citroensap. Het Vocht voorkomt dat de Suiker verbrandt voordat het is gesmolten. Doe dit liefst in een pan met dikke bodem op middelmatige warmte. Roer niet en laat de Suiker oplossen.
• Let nu op; hoe donkerder de kleur des te minder zoet de Karamel zal zijn, maar tussen lekkere Karamel en verbrande Karamel zit maar een paar graden. En dan is de smaak bitter. Verhoog het vuur en laat de Siroop borrelen.
• Als je een lichte verkleuring ziet ga je de pan wat optillen en ronddraaien om de hitte goed te verdelen. Zet weer terug op het vuur en speel met de hitte en de pan. Blijf optillen, ronddraaien en terugzetten. Niet met een lepel in de pan roeren, want dan kan de Suiker weer kristalliseren. 
• Pas bij dit alles op met spatten, de Karamel in wording is heel heet.
• Als de Suiker een Karamelkleur heeft is-ie klaar. Niet proeven !, want gevaarlijk heet !!
• Neem de pan van het vuur en roer hier 150 ml opgewarmde Slagroom en een snuf Zout door.

Ingrediënten:

• in totaal 750 ml Slagroom (500 + 100 en 150)
• 130 gram Suiker (70 + 60)
• 1 Vanillestokje (droog deze na gebruik af en stop in je Suikerpot, zo krijg je je eigen Vanillesuiker)
• 1 eetlepel Water

Wortel-Citrus Taart

Chocolade-, Citroen-, Banaan-Walnoot- en Appeltaarten of -Cakes zien regelmatig het licht in huize Sigi. De Worteltaart heeft zich tot nu toe geen vast plekje op onze kaart weten te veroveren. En dat komt omdat ik 'm nooit echt lekker vond. Te zwaar met Noten en Rozijnen en geen lekkere topping met teveel Roomkaas en Boter.

Dit gaat veranderen, want de jacht naar een lekkere, mooi oranje, gelaagde, lichte, frisse Worteltaart-variant is geslaagd. 

Sigi blijkt niet de eerste te zijn die varieert op het klassieke recept; tijdens m'n zoektocht kwam ik vele varianten tegen. Wat te denken van een 'Braziliaanse Worteltaart met Chocoladeglazuur', 'Wortelcake met Olijfolie', 'Ottolenghi's Worteltaart met Kruidnagel en Kokos', 'Worteltaart met Geitenkaas en Appel' of een 'Wortel-Pompoen taart'.

Als wij aan een Wortel denken, denken we Oranje. Nu logisch, maar de Wortel is van nature niet Oranje. Vroeger waren Wortels wit, geel, zwart of paars. Onze Oranje Wortel is ook echt van ons, in die zin dat ie door kruising in den Nederlanden is ontstaan. Ergens eind 1700 in de buurt van Hoorn. De Oranje Wortel werd gekweekt als eerbetoon aan het huis van Oranje-Nassau, en met het eten hiervan gaf je er destijds blijk van het in de Oranje's te zien zitten. 

Je zou kunnen zeggen dat als het Prinsdom Orange in 1544 niet was geërfd door Willem van Nassau, de wereld geen Oranje Wortels zou hebben gekend.

Een soort Wortel die iedereen kent, maar niet onder zijn eigen naam, is de Amsterdamse Bak. Die wordt namelijk altijd verkocht als Bospeen. Bospeen wil niks meer zeggen dan Penen met het groen er nog aan. De Amsterdamse bak is een zogenaamde Primeurwortel; hij kan heel vroeg in het jaar gezaaid worden. Bospeen zonder het groen en schoongemaakt wordt verkocht als Waspeen. Nu volop verkrijgbaar en prima voor de Wortel-Citrus taart.

Het recept van Antonio Carluccio, uit mijn veruit meest favoriete kookboek 'Passie voor Groenten', is het uitgangspunt geweest. De hoeveelheid Suiker heb ik flink verlaagd, aangezien Wortels van zichzelf al enorm veel Suiker bevatten. En Sigi heeft de smaak meer richting fris-Citrus gebracht.

Verwarm de oven voor op 180C. Pak 2 pannen en 2 kommen, zet je keukenmachine of blender klaar, beboter een springvorm van zo'n 30 cm doorsnee. Rasp de schil van 1 Sinaasappel, van 1 Limoen en van 1 Citroen. Hou de Sinaasappelrasp apart van de rest en dek even af. Bewaar de vruchten, want straks hebben we het sap nog nodig.

Maak 800 gr Worteltjes schoon en snij ze in plakjes. Doe 300 gr in het ene pannetje en 500 gr in de andere. Doe Sap van 2 Sinaasappels bij de 300 gr Wortels en kook ze hier in gaar. Schep de Wortel er uit en zet apart. Bewaar het Sinaasappelsap.

Voeg 250 gr Suiker toe aan de 500 gr Wortels en zet ze net onder Water. Dit wordt een Jam. Breng aan de kook, gaar de Wortels, schep ze er met een schuimspaan uit en zet apart. Doe het Sinaasappelsap bij het Suikerwater en kook iets in tot eningszins ingedikt/stroperig. Roer hier een half theelepeltje tot poeder fijngevijzeld Kardemomzaad en de rasp van de Sinaasappel door en laat afkoelen.

De Cake: doe de 300 gr Worteltjes in een blender met 1,25 dl Maïs- of Arachideolie en 4 Eidooiers. De Eiwitten gaan in een grote kom. Pureer de Wortels.

Doe 250 gr Suiker, 350 gr Bloem en 15 gr Bakpoeder in een kom en mix door elkaar. Meng met de gepureerde Wortel. Dit is een dik beslag, werk alles goed door elkaar.

Klop nu de Eiwitten stijf en spatel dit door het Wortelbeslag, waardoor het luchtiger wordt. Stort in de ingevette (en eventueel met bakpapier beklede) bakvorm, bak 30-35 minuten in de oven.

De Jam: zet 3 blaadjes Gelatine onder koud Water. Maak je blender schoon. Pers 2 Citroenen uit en verwarm dit in een pannetje, niet laten koken. Knijp de Gelatineblaadjes uit en los ze hier in op.

Pureer de 500 gr Wortelschijfjes met het Sinaasappel-Kardemom-Suikerwater en het Citroen-Gelatinesap. Laat staan.

De witte laag bovenop de Wortel-Citrustaart is lekker simpel; meng 250 gr Mascarpone met 85 gr Poedersuiker, sap van 2 Limoenen en de rasp van de Limoen en de Citroen die je al had klaarstaan.

Haal de Cake uit de oven. Snij 'm horizontaal doormidden, verdeel  afgekoelde Jam over de onderste helft en leg de bovenste helft er weer op. Je houdt waarschijnlijk Jam over, doe deze in een schoon glazen potje en zet de Sinaasappel-Worteljam in koelkast. Lekker op geroosterd brood.

Besmeer nu de bovenkant met de Mascarpone. Dit gaat het beste met een palet- of glaceermes.

Ingrediënten:

• 800 gr Wortelen
• 1,25 dl Maïs- of Arachideolie
• 4 Eieren
• 500 gr Suiker
• 350 gr Bloem
• 15 gr Bakpoeder
• 1/2 theelepel Kardemomzaadjes, koop peulen ipv kant-en-klaar poeder, de zaadjes zitten hier in.
• 2 Sinaasappelen
• 2 Citroenen
• 2 Limoenen
• 3 blaadjes Gelatine
• 250 gr Mascarpone
• 85 gr Poedersuiker

check voor andere Dikke Sigi baksels:

http://dikkesigi.blogspot.nl/2013/12/citoentaart.html

http://dikkesigi.blogspot.nl/2014/03/chocolate-brownie-cheese-cake.html

http://dikkesigi.blogspot.nl/2014/01/bananen-walnoten-cake.html