Translate

Posts tonen met het label tarwegriesmeel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tarwegriesmeel. Alle posts tonen

vrijdag 27 december 2013

Ravioli



Voor het maken van ravioli heb je een pastamachientje nodig. Heb je die niet, dan hoop ik dat je handig bent met de deegroller. Uiteindelijk hebben we een deeg van ongeveer 1 mm dik nodig. Verse pasta maakte ik voor 't eerst dik 10 jaar geleden met met behulp van 4 extra handen, want die kwam ik tekort. En ondanks de hulp zat de hele keuken onder de bloem. Deeg invoeren, draaien, opvangen; het is even een handigheidje. Heb je 'm eenmaal door, dan is je verse pasta in no time gedraaid. En het is leuk om (samen) te doen. Vraag maar aan de jongste 10-jarige telg hier in huis. Gevulde pasta's zijn vers echt 't lekkerst, en je kan ze vullen met van alles, wat jij lekker vindt.




In Italië heb je wat minder keuzevrijheid; daar kan je niet elke vorm met zomaar elke vulling vullen. Dat luistert daar heel nauw. Zo heb je bijvoorbeeld Tortelloni, Tortelli en Tortellini, alledrie dezelfde van vorm, maar verschillend van grootte en dikte van het deeg. Tortelloni is het grootst; zo'n 4x4 cm en deze wordt gevuld met ricotta, spinazie of pompoen. Maar niet met een vleesvulling, want die zou de pasta overheersen. Zo'n vleesvulling zou je in Tortellini doen die ongeveer 2x2,5 cm groot zijn.
Tortellini's hebben een vorm die aan een navel doet denken en zijn lastig te maken, maar ook hier baart oefening kunst. Het is echter eenvoudiger om te beginnen met bijvoorbeeld Ravioli; dan maak je een lange lap deeg en legt hier de vulling in kleine hoopjes op. Ravioli kan in elke maat gemaakt worden. Zowel vierkant als rond is goed.

Gevulde pasta's krijgen een lichte tomatensaus of worden opgediend met boter en salie. Ik geef een recept voor een eenvoudige tomatensaus. Doe een Blik Gepelde Tomaten in een koekenpan met een snuf Zout, een snuf Suiker en 2 hele gepelde tenen Knoflook. Deksel erop en een half uurtje zachtjes laten sudderen. Dan tomaten pletten en nog een kwartiertje op een laag vuurtje. De nu zachte tenen verwijderen of fijnprakken afhankelijk van je smaak. Als de saus te dik is voeg je wat water toe. Af laten koelen, verse Basilicumblaadjes en een scheut mooie Olijfolie toevoegen.




Pastadeeg maak je met of zonder ei. Maar als het aan Dikke ligt, altijd met. Dit geeft een fluweliger resultaat en een mooiere kleur. Qua bloem is het belangrijk een glutenrijke en heel fijn gemalen (00-doppio zero) variant te nemen, want dat geeft een elastischer deeg. Semola de Grano Duro (bloem van harde - durum - tarwe) is goed. Overigens moet ik zeggen dat ik vroeger, onwetend, gewoon huis-tuin-en-keuken-bloem gebruikte, en daar kan je dus ook gewoon pastadeeg van maken.. 

Voor 4 personen heb je nodig 200 gram Bloem, bij voorkeur dus italiaanse 00, 2 Eieren en een snuf Zout.




Maak een hoopje Bloem (met de snuf Zout) op een schoon werkvlak met een kuiltje in het midden. Breek de Eieren in het kuiltje. Gebruik je vinger en meng vanuit het midden alle Bloem door de Eieren. Als je een bal deeg hebt kneed je dit gedurende 5 tot 10 minuten. Dit is hard werken en de verklaring voor de stevige bovenarmen van de Italiaanse Nonna's. Laat het deeg nu 15 minuten rusten.




Tijd om ondertussen een vulling te maken. Meng 100 gr Mozarella, 100 gr fijngeraspte Parmezaanse kaas, 100 gr Ricotta, 100 gr ham in kleine stukjes in een kom met een Ei, wat fijngehakte Platte Peterselie en een snuf zout.
Je kan natuurlijk de Ham weglaten en variëren met de kazen. Zo deed Dikke er laatst een restje Truffelkaas door en wat Truffelzout, wat  prompt een maximale score van 10 punten opleverde. De punten werden overigens toegekend door de vrij kritische meisjes Sigi. 
Ricotta-Citroen met of zonder Munt is ook lekker. 




Het uitgeruste deeg kan nu door je pastamachine heen tot de fijnste stand. Doe eerst de helft en bewaar de andere helft onder folie. Leg de lint Pasta die je nu hebt voor je neer. Leg theelepeltjes vulling met 2 cm tussenruimte op de onderste helft waarbij je ook een centimeter afstand houdt tot de rand van de Pasta. Als de Pasta wat droog lijkt kan je 'm een heel klein beetje bevochtigen met een kwastje water. Nu vouw je de bovenste helft er losjes over. Druk de Pasta voorzichtig rondom de vulling aan, waarbij je de lucht er uit drukt. Zorg dat de Pasta niet scheurt. Snijd ze los van elkaar met een mes, pizzaroller of zo'n gekarteld pasta-wieltje. 
Je kan ook 2 rijen met bolletjes vulling maken en hier een ander lint Pasta opleggen.

Kook de Ravioli's in een ruime pan waarin ze vrij kunnen bewegen en anders in porties in gezouten water. Als ze boven komen drijven na 1 á 2 minuutjes zijn ze klaar en kunnen ze in de weer opgewarmde Tomatensaus. De truc is om ze uit het water te halen als ze nog net niet al dente zijn, want dan nemen ze nog wat van de saus op. Eventueel een klont boter toevoegen en wat fijngeraspte Parmezaanse Kaas.




Buon Appetito !


Ingrediënten:

voor de pasta:
  • 200 gr bloem (00)
  • 2 eieren
  • zout
voor de vulling:
  • 100 gr mozarella
  • 100 gr parmezaanse kaas
  • 100 gr ricotta
  • 100 gr ham
  • 1 ei
  • handje platte peterselie
  • zout
voor de saus:
  • 1 blik gepelde tomaten (San Marzano)
  • zout, suiker
  • 2 tenen knoflook
  • verse basilicum
  • mooie olijfolie
voor erover:
  • parmezaanse kaas
  • klontje roomboter



zondag 22 december 2013

Couscous

Couscous is supersimpel;  Couscous maak je met Couscous, 1 handje / 50 gram per persoon onderzetten met hete bouillon, afdekken, 5 minuutjes wachten en klaar. Dacht ik. Tenminste, het kan prima zo, ik doe het al jaren op deze manier, tot ieders volle tevredenheid.
Maar in het thuisland van de Couscous, Marokko, gaat de bereiding anders. Het resultaat is ook andere couscous; losse korrels en fluweelzacht van structuur in tegenstelling tot het wat natte, klonterige resultaat van de snelle methode. Maar dan ben je wel even bezig.




Couscous is tarwegriesmeel van durum tarwe. Durum tarwe is een soort tarwe met een harde korrel. Griesmeel kan je van allerlei granen maken en wil zeggen dat de maling grof is; gries is een ander (oud) woord voor grof. Van Durum tarwe worden ook pasta's gemaakt, maar dan wordt de tarwe heel fijn gemalen (00).
Dé grote Couscous-fabriek in Marokko is die van Dari, zij vermengen het tarwegriesmeel met water en stomen het voor. Dari kan je hier ook in elke marokkaanse winkel kopen.




De traditionele-marokkaanse-oma-manier gaat als volgt:

Week een paar verkruimelde saffraan draadjes in een beetje heet water. Saffraan is superduur, omgerekend kost een kilo je zo 5000 euries. Daarom zijn er flink wat schurken op de saffraanmarkt, die zelfs gekleurde maïsdraadjes verkopen als ware het echte saffraan. Leg een draadje in water; als het water geel kleurt en het draadje blijft rood, dan heeft u de echte te pakken.




Doe de couscous in een g'saa, dit is een platte grote schotel, zodat je een dun laagje uitgespreidde couscous hebt liggen. Giet er koud water over tot het onderstaat, ga er met je handen doorheen om alle couscous goed nat te maken en giet het water vervolgens voorzichtig weer af. Je kan een zeef gebruiken. Spreid de Couscous goed uit; maak van de korrels een vlak oppervlak.
Laat 15 minuten staan. De korrels nemen vocht op.
Ga er weer met je handen doorheen en maak alle korrels los.

Dan de volgende fase: het stomen. Hier heb je een stoompan voor nodig, of een heuse Couscoussier, wat nog steeds een stoompan is. Als de gaatjes in je stoompan te groot zijn leg je er een stuk kaasdoek in.




In Marokko zit onderin de stoompan een stoofschotel, een éénpansgerecht bestaande uit groenten en/of vlees. Daarboven wordt de Couscous gestoomd. Maar stomen boven bouillon kan ook prima. Een half uur. Geen deksel op de pan !
Stort de Couscous weer in de g'saa en hark 'm weer helemaal los met eerst een vork en zo snel mogelijk weer met je handen.
Nu is ook het moment om wat zout en de saffraan met het weekwater toe te voegen. De marokkaanse oma's zouden nu ook wat olie of smen (een soort licht ranzige geklaarde boter) toevoegen. Maar dit sluit de korrel af en aangezien we nogmaals gaan stomen beter nog niet doen.

10 minuutjes laten staan.

Doe de Couscous weer terug in de stoompan, weer met je handen waarbij je de korrels weer los maakt. Stoom, weer zonder deksel, een half uur.
Stort de dubbelgestoomde Couscous weer in de g'saa en maak 'm voor de laatste keer los, dit keer met licht ingevette handen. Gebruik een vederlichte grassige olijfolie. Klaar !

Traditioneel is de vrijdag couscousdag in Marokko en wordt dan opgediend op een grote schaal met de inhoud van de stoofschotel uit de onderste helft van de couscoussier er bovenop. Zo hebben ze de variant met 7 groenten, die met schaap (tfaya) of de koninklijke couscous met kip, lam, merquez, amandel en pijnboompitten.

Couscous eet je met je handen.




Ik maak de Couscous dus zonder stoofschotel, maar maak 'm verder op smaak met:
- even in olie gebakken fijngehakte knoflook met gemalen komijn, koriander en paprikapoeder
- citroensap en rasp
- even in een droge pan geroosterde pijnboompitten
- fijngesneden bosuitje en munt
- heel fijngehakt rood pepertje, evt zout en mooie olijfolie




Met in de oven geroosterde groenten erbij, als ui, paprika, wortel, venkel, bietjes of aardpeer of zachte geitenkaas, gewelde rozijnen en granaatappelpitjes heb je een mooi vegetarisch gerecht. 




Ingrediënten:
  • 200 gr couscous
  • eenzelfde hoeveelheid bouillon
  • paar draadjes saffraan
  • zout
  • olijfolie
  • 1 theelepel komijnpoeder
  • 1 theelepel korianderpoeder
  • 1 theelepel paprikapoeder
  • 1 citroen
  • handje pijnboompitten
  • 2 bosuitjes
  • handje munt
  • 1 pepertje
optioneel:
  • geroosterde groenten als ui, paprika, wortel, venkel, bietjes, aardpeer
  • zachte geitenkaas
  • gewelde rozijnen
  • granaatappelpitjes